45
fixed rows of stiff-standing, cruel-pointed stakes. Such were the houses of the hunters who were armed with the bent bow.'[1]
More or less irregular rows or groups of kuḍiśais,[2] huts, sparsely interspersed with maḷigais,[3] constituted the street, teru,[4] āvaṇam,[5] kōśam,[6] ñellal,[7] maṛugu;[8] a long street was called manṛam,[9] a short one, kōṇam,[10] and the place where many streets meet, śadakkam,[11] or sandu.[12] Towns and villages were named variously according to the regions, tiṇai,[13] they belonged to. Thus in Kuṛinji, they were called śiṛukuḍi,[14] kuṛichchi;[15] in Mullai, pāḍi,[16] śeri,[17] paḷḷi;[18] in Marudam, ūr;[19] in Neydal, pākkam;[20] and in Pālai, paṛandalai.[21] In the towns dwelt, side by side, mēlōr[22] or uyarndor[23] and kīḻor[24] or tāḻndōr,[25] the higher and the lower classes. The later literature of the early Christian centuries speak of two assemblies of men who were the recipients of royal confidence—aimberukuḻu[26] and eṇpērāyam.[27] kuḷu[28] and āyam[29] meant assemblies; the five assemblies have been explained by commentators as those of ministers, priests, army leaders, ambassadors and intelligence officers, but the names of these, viz., amaichchar,[30] purohitar,[31] sēnāpadiyar,[32] tūduvar[33] and sāraṇar[34],. are all tadbhavas from Sanskrit and hence it is difficult to decide that the five groups of officers existed from old times. The group of eight are said to consist of ministers, executive officers, treasury officers, door-keepers, citizens, generals, elephant-warriors, horse-soldiers.[35] This enumeration, mixing men of high and low degree, does not strike one as referring to very ancient times. An early commentator of Śilappadigāram gives a less improbable enumeration of these five and eight assemblies; the five are made up of sages, Brahmans, physicians, soothsayers and ministers, even this cannot be a classification of the Pre-Aryan Epoch because Brāhmaṇas occurs in the list. The eight are those who apply sandal paste to the person of the king, those that decorate him with flowers, those that
கைந்நதி மழுங்கிய புலவு கர யெஃகம் கடிமணிப் பங்கையொடு நிறைஇ முடி ஈரசபஞ் சாத்திய கனஞ்சு வியானா ரூசும் வேய்ந்த வயலை வரைப்பிய *ரைத்தேன் புனரயும் சவ*கடைப் புதையோடு சந்துடி தூங்கும் (Tamil characters)கால் பந்தாதி
தொடரசா யாத்த துனனாங் டிாகர்
வாழ்முள் வேலிச் சுழ்மிரைப் படப்பைக்
கொரெகர் தழீஇயப் புதவிற செர்ரிலே
செடுநுதி வயக்கமு நிறைாத வாபிற்
கொடுவி லெயினர் குறும்பு.
Perumbāṇāṛṛuppaḍai. 117–129.
- ↑ 1
- ↑ குடிசை.
- ↑ மாளிகை.
- ↑ தெரு.
- ↑ ஆவணம்.
- ↑ கோசம.
- ↑ ஞெல்வல்.
- ↑ மாகு.
- ↑ மன றம்
- ↑ கோணம்.
- ↑ சதுக்கம்.
- ↑ சது.
- ↑ திணை.
- ↑ சி(
Tamil characters)குடி.
- ↑ குறிச.
- ↑ பாடி.
- ↑ சேரி.
- ↑ பள்ளி.
- ↑ வர்.
- ↑ பாக்கம்.
- ↑ பறந்தலே.
- ↑ மேலோர்.
- ↑ உயர் தோர்.
- ↑ கீழோர்.
- ↑ (
Tamil characters)
- ↑ ஐம்பெருகுழு.
- ↑ எண்பேராயம்.
- ↑ குழு.
- ↑ ஆயம்.
- ↑ அமைச்சர.
- ↑ புரோகிதர்.
- ↑ சேனாபதியர்.
- ↑ தோதுவா.
- ↑ சாராசா அமைச்சர் புரோகிதர் சேபைதியர் தவாத்தொழித் நூதுவர் சாரெைசனறிவர் பார்த்திபர்க் கைம் பருங் குமுவெனப்படுமே. Divākaram 163.
- ↑ காரணத்தியலவர் கருமவிதிகள், கனகச்சுற்றாகடை காப்பாளர், நகரமாகதர் சனிபடைத்தலைவா, யானை வீர ரிவு சிமற வரினையரெண்பேராயமென்ப. Ib. quoted in the commentaries on Śilappadigāram, v. 157, p. 144.